StoryDays

ก่อนอื่นต้อง ขออนุญาติคุณพี่วิชัย เจ้าของออริจินอล "เรื่องป่วยๆของคนโรงแรม"

ขอยืมรูปประโยคมาใช้หน่อยนะครับ มันจี๊ดดี

=================================

สวัสดี โว้ยยยยยย

ทุกๆคนที่เข้ามาอ่าน

ไม่ได้อัพ นมนานกาเล ฝุ่นจับ ใยแมงมุมเกลื่อนบลอคแล้ว

ช่วงนี้ยุ่งๆเพราะเปิดร้าน ต้องทำนู่นทำนี่มากมาย ไม่มีเวลามาอัพเลย

พอดีตอนนี้ว่าง และก็มีเรื่องจะมาเล่าครับ

เป็นเรื่องป่วยๆของลูกค้าบางท่านที่มาซื้อกาแฟ เบอร์เกอร์ และอื่นๆ

จะเริ่มจากตรงไหนดีหว่า
เอาเป็นว่าไม่ได้เรียงลำดับจากระยะเวลาที่เปิดมาละกันนะครับ

ป่วยที่1

Crossup : สวัสดีคร้าบ
คุณนายA : อ่า....
Crossup : ^^......รับอะไรดีครับ
คุณนายA : อ่า.....................ขายอะไรอะ
Crossup : ^^" กาแฟครับ...ร้อน เย็น ปั่น น้ำผลไม้ปั่น ชา นม โกโก้ น้ำอัดลม
คุณนายA : อ่า......(มองกระดาน Loading.........นานนนมั่ก)
Crossup : ^^"
คุณนายA : กาแฟ.....มีอะไรบ้าง
Crossup : กาแฟสดก็มี เอสเพรสโซ มอคค่า ลาเต้ คาปูชิโน ครับ
คุณนายA : แล้ว.....ถ้าไม่ใช่กาแฟสดล่ะ
Crossup : ^^".....ถ้าไม่ใช่กาแฟสดก็มี เนสกาแฟ(สำเร็จรูปครับ)
คุณนายA : เนสกาแฟ.....
Crossup : รับเนสกาแฟนะครับ ร้อนหรือเย็นดีครับ
คุณนายA : เนสกาแฟ....เนสกาแฟมันเป็นไงอ่ะ
Crossup : เนสกาแฟ เป็นสำเร็จรูปครับ
คุณนายA : สำเร็จรูปยังไงอะ ใช้เครื่องนี่ชงป่ะ(ชี้เครื่องชงกาแฟ)
Crossup : ไม่ใช่ครับ เป็นกาแฟซองอะครับ(หยิบซองให้ดู)
คุณนายA : อ๋อ ไอ้เนี่ยเหรอ บ้านชั้นก็มี
Crossup : ^^"
Crossup : งั้นรับเป็นกาแฟสดไหมครับ
คุณนายA : กาแฟสดมีอะไรบ้าง...
Crossup : = ="  มี เอสเพรสโซ มอคค่า ลาเต้ คาปูชิโน ครับ
คุณนายA : อืมมมม แล้ว....มันต่างกันยังไงล่ะ
Crossup : (ยืนเลคเชอร์เรื่องกาแฟให้คุณนายฟังอย่างสั้นๆ)
คุณนายA : เหรอ....อืมม อะไรเข้มๆสุดนะ เอสเพรสโซใช่ไหม
Crossup : ครับ รับไหมครับ
คุณนายA : อืมมม งั้น เอาโกโก้เย็นแก้วนึง
Crossup : ....ครับ ได้ครับ
(แก่กๆๆๆๆ ชงโกโก้)
Crossup : โกโก้เย็นได้แล้วครับ 20 บาทครับ
(รับเงิน ลูกค้าเดินจากไป)
Crossup : ขอบคุณมากคร้าบ

........................................
.......................................................
....................................................................

โกโก้ววววว!!!!!!!!!!!
แล้วจะให้ตรูเล่าประวัติกาแฟให้ฟังเพื่ออออออออ
เจ๊ดโด้ววววววว
โกโก้ โกโก้

แสร๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เสียเวลาไปหนึ่งเมื่อยเพื่ออธิายความแตกต่างของกาแฟสด

ป่วยที่2

Kutto : สวัสดีคร้าบบ
คุณชายA : สวัสดี
คุณชายA : กาแฟแก้วนึง
Crossup : รับเป็นกาแฟอะไรดีครับ กาแฟสดหรือเนสกาแฟดีครับ
คุณชายA : เนสกาแฟนอนกินอยู่บ้านก็ได้ มาร้านแบบนี้ทั้งที ต้องกาแฟสดสิ(ด้วยเสียงอันดัง)
Kutto : (สะดุ้งเฮือก)รับเป็นอะไรดีครับ มี เอสเพรสโซ มอคค่า ลาเต้ คาปูชิโน ครับ
คุณชายA : เอาอะไรดี ที่มันเข้มๆหน่อยน่ะ เอสเพรสโซแล้วกัน
Kutto : ได้คร้าบ รอสักครู่นะคร้าบ
คุณชายA : แล้วคาปูชิโนนี่ มันเป็นไงนะ ไอ้ที่ใส่นมรึเปล่า
Crossup : ใช่ครับ
คุณชายA : งั้นเอาไอ้เนี่ยแหละ คาปูชิโน เย็นนะ
Crossup : ได้ครับ
Kutto : รอสักครู่นะคร้าบ
คุณชายA : เอามาสองเลย สองแก้ว
คุณชายA : เอาไปฝากยามที่หมู่บ้านอีกแก้ว
Kutto : ค้าบ
คุณชายA : เดี๋ยวมาเอานะ ไปซื้อกับข้าวฝั่งตรงข้าม เดี๋ยวมาเอา
Crossup : ค้าบ
(คุณชายAเดินออกจากร้านไปฟั่งตรงข้าม)
Kutto : เฮ้ยพี่ ถ้าเราทำไม่อร่อยหรือทำช้านี่เค้าจะควักปืนมายิงเราป่าววะ
Crossup : ....= =a นั่นดิ
ชั่วเวลาประมาณ5นาที คาปูเพิ่งเสร็จ1แก้ว อีกแก้วกำลังจะเสร็จ
คุณชายA : (เปิดประตูผ่างง นึกภาพแบบในการ์ตูนอะครับ ที่นางเอกกะลังจะถูกผู้ร้ายล้วงตับกระทำย่ำยีกรีดร้องด้วยเสียงอันดัง แล้วพระเอกก็เปิดประตูเข้ามา ผ่างงงง)
               เสร็จยัง!!!!!(ผ่างงงงง)
Kutto : ค้าบบบบ(สะดุ้งเฮือก)
Crossup : รอสักครู่ค้าบบ(หน้าซีด)
(แก่กๆๆๆๆ ชงกาแฟด้วยอารมณ์สั่นคลอน)

Crossup&Kutto : ได้แล้วค้าบบบ
(ตัวลีบ)
คุณชายA : เท่าไหร่นะ
Kutto : 70บาทค้าบ
คุณชายA : ห๊ะ!
(สะดุ้งคู่)
Crossup : แก้วละ35บาท สองแก้ว 70 ค้าบ
คุณชาย : อืม ขายถูกดีนะ อะ นี่ 70บาท
Crossup : ขอบคุณมากค้าบ
...................................................................
..............................................................................
Kutto : เค้าจะยิงเราไม๊พี่
Crossup : = =a
Kutto : โคตรโหดอะ
Crossup : นั่นดิ

เจ๊ดโด้วววววววววววววว จะมาซื้อกาแฟหรือมาปล้นค้าบบบบบ
ใจเยนเย้นนนนนน
กลัวแว้ววววว

นั่นล่ะครับ สองป่วยนี้เป็นหนึ่งในกลุ่มลูกค้าแปลกๆหลายๆคนที่เคยผ่านเข้ามาใช้บริการ

ยังมีอีกเยอะครับ ขอกั๊กไว้ก่อนนะ ไว้จะเอามาเล่าใหม่ค้าบ

ซียู


 

วันนี้ ณ ดันเจี้ยนที่ชื่อโออิชิเอกซ์เพรส ที่อยู่ในเขตเมือง เซนทรัลรัตนาธิเบศน์

ได้มีอัศวินหนุ่ม และ แอสซาซินหนุ่ม คู่หนึ่ง ที่กำลังอยู่ในช่วงเก๋าเกม อยากตีมอนแรงๆถึกๆหนักๆ

จึงชวนกันไปล่าบอส ณ ดันเจี้ยนดังกล่าว

ขอเชิญชมการผจญภัยของเขาทั้ง2ได้ ณ บัดนี้...

ป้ายของเมือง

และ

ดันเจี้ยน....

บรรยากาศภายในดันเจี้ยน...

เมื่อเข้ามาภายในดันเจี้ยนลึกลับนี้แล้ว ก็ได้พบกับผู้คนมากมาย

มีทั้งมาเป็นกิลด์ใหญ่ๆ และมาเป็นปาร์ตี้เล็กๆ และที่แน่ๆ

ไม่มีใครกล้ามาเก็บเลเวลในนี้คนเดียว

แต่คณะของอัศวินหนุ่มนั้นมีเพียง2คนเท่านั้น

คือ....

แอสซาซินหนุ่มร้อนวิชา

และอัศวินหนุ่มผู้กล้าหาญ ไม่มีรูป เพราะเป็นคนถ่าย...

อัศวินหนุ่มและเพื่อน ได้ทำการลากมอนมาตีอย่างมากมาย

มีทั้งแบบมอนห่วยๆ และมอนถึกๆ...

เนื่องจากภาพที่มีนั้น เป็นช่วงท้ายๆของการลุยดันแล้ว

มอนบางส่วนจึงดูร่อยหรอๆ...

เริ่มจากมอนชั้นต่ำ ตัวนี้ชื่อว่า ซุปกา...ลักษณะเป็นของเหลว รสชาดอ่อนๆ

ตีได้สบายๆ ดาเมจที่โดนไม่มากนัก จึงโดนตีตายในเวลาไม่นาน

มอนตัวต่อไปที่พวกเขาไปลากมาตีก็คือมอนที่มีชื่อว่า ยำสาหร่าย...นี่ก็ไม่เท่าไหร่

โดนแอสซาซินสอยดับไปในเวลาไม่นาน...

ต่อมาก็เป็นมอนที่มีชื่อว่า ทาโกะยากิ ตัวนี้ให้ดาเมจหนักพอสมควร

หลังจากรุมตีทาโกะยากิฟูงนี้แล้ว(มี5ตัวด้วยกัน) พวกของอัศวินหนุ่ม

ก็ต้องนั่งพักผ่อนกันเป็นเวลาพอสมควรเลยทีเดียว

จึงทำการเติมMPด้วยยาที่ชื่อ พันช์ เป๊บซี่ และ ชาเขียว

ไม่มีรูป เพราะไม่ได้ถ่ายมา

ระหว่างอัศวินหนุ่มกำลังนั่งพักฟื้นอยู่นั้น แอสซาซินก็ได้ไปลากมอนที่ชื่อ

แซลมอนซาซิมิมา และกำลังทำการ ลดดีเฟนซ์ เพื่อจะได้ตีได้ง่ายขึ้นดังภาพ

นี่คือซากศพของมอนที่ถูกกำจัดไปแล้วบางส่วน ตอนนี้HPของอัศวินและแอสซาซินหนุ่ม

ได้ลดน้อยลงทุกทีๆ...อา พวกเขาจะรอดออกไปจากดันเจี้ยนนี้หรือไม่...

โอ้ ในที่สุดตอนนี้ก็ได้เวลาบอสเกิดแล้ว บอสหม้อไฟ...

แต่ทางที่ดี เราควรอยู่ห่างๆมัน แล้วตีมอนอื่นไปก่อน...

อัศวินหนุ่มจึงได้ไปลากมอนเลเวลสูงมา1ฟูงใหญ่ๆ

มอนนี้มีชื่อว่า...

ไก่ย่างเกาหลีบาร์บีคิว...โอ้ว มากันเยอะแสรดดด แอสซาซินเห็นท่าไม่ดี

จึงได้งัดของที่ซื้อจากคาฟร่าในดันเจี้ยนมา

มันก็คือ...

ชุดเครื่องจิ้ม จิ๊กโฉ่ว และ มายองเนสสเปรด....

ช่วยได้เยอะทีเดียว แต่ในที่สุด พวกเขาก็รับมือไม่ไหว จึงเดินหนีอย่างรวดเร็ว...

โอ...แต่เหมือนกับหนีเสือปะจระเข้...

หนีจากมอนเลเวลสูงๆมา ก็ดันมาเจอกับ...

มินิบอส

โอ้ว เนื้อย่าง...มอนระดับมินิบอส พลังโจมตีปานกลาง

แต่พลังป้องกันสูงยิ่งนัก...(เนื้อเหนียวสรัด)

ที่เห็นตะเกียบคีบอยู่นั่นคือ ซากของมอนเลเวลต่ำที่ชื่อ เทมปุระกุ้ง...

และแล้ว พวกเขาก็ต้องวิ่งหนีป่าราบอีกครั้ง....

เนื่องจากHPที่เหลือน้อยเต็มที เนื่องจากไม่มีพรีสไปคอยฮีล

หรือไม่มีตัวละครสายสนับสนุนไปเลยสักคนเดียว

อัศวินหนุ่มจึงตัดสินใจ ลากมอนมาอีก1ฝูง เพื่อเก็บค่าประสบการณ์

เผื่อเลเวลจะอัพเพื่อจะได้ไปลุยบอสเป็นขั้นสุดท้าย

มอนที่เขาลากมาก็คือ....

เกี๋ยวซ่า...เป็นมอนระดับกลาง พลังโจมตีและพลังป้องกันไม่มากนัก

และผลก็คือ...

มันก็ถูกตีตายหมดในเวลาไม่นาน...

และก่อนจะตัดสินใจไปตีบอส...อัศวินหนุ่มและเพื่อนแอสซาซิน

ก็ได้...ทำการประชุมวางแผนก่อนตีบอส...

แอสซาซินหนุ่มกำลังใช้ความคิด...ว่าจะล้มบอสอย่างไร

ด้วยHP(ที่ว่างในกระเพาะ)ที่เหลือน้อยเต็มที

บอสอยู่ตรงหน้าแล้ว จะถอยหนีได้อย่างไร...

แอสซาซินหนุ่มจึงตัดสินใจโดยไม่รีรอ...

เขาพุ่งเข้าโจมตีบอสทันที!!!!!

........

...........................

ตะลุมบอนกันอย่างเมามัน...

.................................

........................................

................................................

......................................................

..............................................................

และแล้วในที่สุด.........

...........................................

..................................................

ทั้งบอสและอัศวินหนุ่มและแอสซาซินหนุ่มเริ่มอ่อนแรงลง

.......................................... ..............

อัศวินหนุ่มจึงตัดสินใจที่จะใช้ท่าไม้ตายสุดท้าย..........

................................................................................

แต่ทว่า......................................................................

......................................................................................

อนิจจา เขาไม่มีแรงเหลือพอที่จะทำแบบนั้น......................

....................................................................................

ทันที่ที่เข่าของเขาทรุดลงแตะกับพื้น และใช้ดาบปักยันไว้.......

บอสได้ใช้สกิล อุด้ง ชิกุวะ และเต้าหู้ เข้าโจมตีอัศวินและแอสซาซินหนุ่มอย่างไม่ยั้งมือ....

...................................................................................

.......................................................................................

เขาก็รู้สึกเหมือนไฟดับลง.............................

วูบ.............................................................

...............................................................

เขาหมดสติไป.................การล่าบอสครั้งนี้............

เขาและแอสซาซินหนุ่ม พ่ายแพ้อย่างยับเยิน..................

เขาถูกวาปออกมานอกดันเจี้ยน ออกมานั่งอยู่หน้าเมืองอีกครั้ง............

อา.........นี่เราแพ้หรือ เขาคิดในใจ....

เมื่อเขาหันมองรอบตัว ก็พบกับแอศซาซินหนุ่มเพื่อนของเขา

ที่ถูกวาปออกมาในเวลาใกล้เคียงกัน...

พวกเขาพ่ายแพ้อย่างไม่เป็นท่า.....

แต่ก็ยังดีที่ไม่เสียของที่อยู่ในตัวไปเท่าใดนัก....

ที่เขาเสียไปก็คือ ค่าเข้าดันเจี้ยนที่จ่ายให้คาฟร่าหน้าดันเจี้ยนไป

เป้นจำนวน...

746บาทด้วยกัน...

จากการลงดันครั้งนี้ทำให้เขาได้รู้ว่า...

ดันที่ชื่อโออิชินั้น เมื่อคิดอยากจะเข้ามาเก็บเลเวล...

ควรจะชวนพวกสายสนับสนุนมาด้วย เพื่อที่จะช่วยลดดาเมจที่เกิดจากมอนในนั้น...

หรือไม่ก็ พากันมาเยอะๆ 4คนขึ้นไป ในกรณีไม่มีสายสนับสนุนมาด้วย...

และที่สำคัญคือ ถ้าโจมตีไม่แรงพอ ไม่ควรยุ่งกับมอนที่ชื่อ เนื้่อย่าง...

...............................ถึงแม้พวกเขาจะพ่ายแพ้ แต่พวกเขาก็ได้รับประสบการณ์มากมาย

จากการลงดันครั้งนี้....

.....ขณะนี้เขากำลังคิดว่าครั้งหน้าจะไปล่าบอสที่ดันไหนดีน้า..........^_^

คอยติดตามการผจจญภัยของอัศวินหนุ่มได้ ในครั้งหน้า(เมื่อไหร่ก็ไม่รุ)

และจะเป็นดันไหนเมืองไหน ชื่อว่าอะไร...ก็คอยติดตามกันดู...

สำหรับครั้งนี้

ขอขอบคุณทุกคอมเม้นท์และคนที่เข้ามาอ่าน...และกล่าว...สวัสดี....

******************

ผมเขียนแบบนี้เป็นไงบ้างหว่า...เห็นพี่ดันไบน์เคยเขียนแล้วน่าสนุกดี

เลยขอใช้เป็นแนวทางหน่อยครับ ดีไม่ดียังไงทุกท่านโปรดคอมเม้นท์บอกไว้ด้วยนะครับ

เพราะคาดว่าคงจะเขียนแบบนี้อีกหลายครั้ง เพราะปิดเทอมแล้วคงตระเวนกินล่ะ..

********************.

edit @ 16 Feb 2008 12:25:45 by Crossup -เลขาธิการชมรมเชียร์-

เอนทรีนี้อัพไว้เป็นอนุสรณ์เฉยๆ เพราะไม่มีอะไรทำ

วันนี้คาดว่าคงมีหลายสิบบลอค ที่อัพเรื่องนี้...แต่ผมก็ยังจะอัพซ้ำ

เพราะผมว่าง 555+

เอาล่ะ สำหรับตอนนี้่ หลายๆคนที่เข้ามาอ่านก็คงชุ่มฉ่ำกับบรรยากาศของวันวาเลนไทน์

กันไปเรียบร้อยแล้ว

คาดว่าคงมีหลายๆคน(เรอะ)ที่ยังไม่รู้ที่มาของเทศกาลวาเลนไทน์นี้...

มาอ่านกันดีกว่า ว่ามันไปไงมาไง...

*****************************

เทศกาลวาเลนไทน์ เริ่มมีขึ้น ตั้งแต่ยุคที่จักรวรรดิโรมันเรืองอำนาจ

ในยุคนั้น วันที่ 14 กุมภาพันธ์ของทุกปีี ถูกจัดให้เป็นวันหยุดเพื่อเป็นเกียรติแต่เทพเจ้าจูโนผู้เป็น

จักรพรรดินีแห่งเทพเจ้าโรมัน นอกจากนี้แล้วพระองค์ยังทรงเป็นเทพเจ้าแห่ง

อิสตรีเพศและการแต่งงานและในวันที่ 15 กุมภาพันธ์เป็นวันเริ่มต้นเทศกาล เฉลิมฉลองแห่งลูเพอร์คาร์เลีย

การ ดำเนินชีวิตของหนุ่มสาวจะ ถูกตัดขาดออกจากกันอย่างสิ้นเชิง ในรัชสมัยของ จักรพรรดิคลอดิอัส ที่ 2

(Emperor Claudius II)แห่งกรุงโรม พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ที่มีใจคอดุร้ายและทรงนิยมการทำสงครามนองเลือด

ได้ทรงตระหนักว่าเหตุที่ ชายหนุ่มส่วนมากไม่ประสงค์จะเข้าร่วม ในกองทัพเนื่องจากไม่อยากจากคู่รัก

และครอบครัวไป จึงทรงมีพระราชโอง การสั่งห้ามมิให้มีการจัดพิธีหมั้นและแต่งงานกันในโรมโดยเด็ดขาด

ทำให้ ประชาชนทุกข์ใจเป็นอย่างยิ่ง และขณะนั้น มีนักบุญรูปหนึ่งนามว่า เซนต์วาเลนไทน์ หรือวาเลนตินัส

ซึ่งอาศัยอยู่ในโรมได้ ร่วมมือกับเซนต์มาริอัสจัดพิธีแต่งงานให้กับ ชาวคริสต์หลายคู่

และด้วยความปรารถนา ดีนี้เองจึงทำให้วาเลนไทน์ถูกจับและระหว่างนี้ก็ยังคงส่งคำอวยพรวาเลนไทน์

ของเขาเองขณะที่เขาเป็นนักโทษ เป็นความเชื่อว่าวาเลนไทน์ได้ตกหลุมรักหญิงสาวที่เป็นลูกสาวของผู้คุมที่ชื่อจูเลีย

ซึ่งได้มาเยี่ยมเขาระหว่างที่ถูกคุมขัง ในคืนก่อนที่วาเลนไทน์จะสิ้นชีวิตโดยการถูกตัดศีรษะ

เขาได้ส่งจดหมายฉบับสุดท้ายถึงจูเลีย โดยลงท้ายว่า “From Your Valentine”

 
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 270 หลังจากนั้นศพของเขาได้ถูก เก็บไว้ที่โบสถ์ พราซีเดส (Praxedes)

ณ กรุงโรม จูเลียได้ปลูกต้นอามันต์ หรืออัลมอลต์สีชมพู ไว้ใกล้หลุม ศพของวาเลนตินัส แด่ผู้เป็น ที่รักของเธอ

โดยในทุกวันนี้ ต้นอามันต์สีชมพูได้เป็นตัวแทน แห่งรักนิรันดรและมิตรภาพ อันสวยงาม

และคำนี้ก็เป็นคำที่ใช้มา จนถึงปัจจุบัน ถึงแม้ว่าเบื้อง หลังความเป็นจริงของวาเลนไทน์จะเป็นตำนานที่มืดมัว

แต่เรื่องราวยังคง แสดงให้เห็นถึงความรู้สึกสงสาร ความกล้าหาญและที่สำคัญที่สุดเป็นเครื่องหมายของ

ความโรแมนติค จึงไม่น่าประหลาดใจ เลยว่าในช่วงยุคกลางวาเลนไทน์เป็นนักบุญ ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในอังกฤษและฝรั่งเศส ต่อมาพระในนิกายโรมันคาทอลิกจึงเลือกให้

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ เป็นวันเฉลิมฉลองเทศกาลแห่งความรักและดูเหมือนว่ายังคงเป็นธรรมเนียม

ที่ชายหนุ่มจะเลือก หญิงสาวที่ตนเองพึงใจในวันวาเลนไทน์ สืบต่อกันมาจนถึงทุกวันนี้....

 

Credits : Sanook.com

*********************************

เอาหละ เป็นไงกันบ้างครับกับเรื่องราวที่มาของวันวาเลนไทน์

หลังจากชื่นมื่นกับการส่งและรับความรักในวันวาเลนไทน์ให้กับคนพิเศษของเราแล้ว

ก็อย่าลืม ระลึกถึง นักบุญวาเลนตินัส หรือ เซนต์วาเลนตินัสกันด้วยนะครับ...